Tarım Lisesi, Bir Haber ve Gereksiz Gerginlik

Seydişehir’de son günlerde gündeme gelen bir konu var ki, aslında meselenin özü eğitim, sonuçları ise gereksiz bir tartışma ortamı… Söz konusu olan, ilçemizde kurulan ve büyük umutlarla hayata geçirilen Tarım Meslek Lisesi. 100 dönüm arazi üzerine kurulu, 180 kişilik pansiyon kapasitesiyle sadece tarım değil, hayvancılık alanlarını da kapsayan bu büyük kampüs, Seydişehir için önemli bir vizyon projesidir. Ancak bugün gelinen noktada, yeterli öğrenci sayısına ulaşılamaması bu projenin önündeki en büyük engel olarak durmaktadır. Şunu açıkça ifade edelim; Türkiye genelinde tarım liselerinde öğrenci bulma konusunda sıkıntılar yaşandığını biliyoruz. Ama bu durum, Seydişehir’deki bu büyük yatırım için bir mazeret olmamalıdır. Yerel idarecilerden okul yönetimine, Milli Eğitim politikalarından bölgesel dinamiklere kadar birçok etken bu tabloyu ortaya çıkarmış olabilir. Ancak çözüm üretmek de yine aynı paydaşların sorumluluğundadır. Nitekim hiçbir şey yapılmadı demek de haksızlık olur. Ticaret Odası’ndan sivil toplum kuruluşlarına, belediyeden çeşitli kurumlara kadar birçok kesim bu okulun yaşatılması adına toplantılar yaptı, destek aradı, öğrencilere burs ve iş imkânı sağlanması yönünde adımlar attı. Bunlar kıymetlidir… Ama yeterli midir? Tartışılır. Gelelim tartışmanın fitilini ateşleyen konuya… Ocak ayında yaşanan aşırı yağışlar sonrası, okul pansiyonunu su basması olayı kamuoyuna bir haber olarak yansıdı. Bu, açıkça bir haber niteliği taşımaktadır. Doğru ya da yanlış olabilir; eksik olabilir. Ancak bu tür durumlarda yapılması gereken bellidir: Eğer bir yanlışlık varsa tekzip edilir, kamuoyu doğru bilgilendirilir. Bunun yerine konunun mahkemeye taşınması, açıkçası hoş olmamıştır. Gazetecilik, eleştiri hakkını da içinde barındırır. Nitekim gazeteci Hakkı Balcı’nın kaleme aldığı yazıda da bir eleştiri vardır; hakaret ya da iftira değil. Eleştiri ise demokrasinin, basın özgürlüğünün temelidir. Bu nedenle, eleştiriye karşı hukuki yollara başvurmak yerine, iletişim kanallarını açık tutmak çok daha sağlıklı bir yaklaşım olurdu. Öte yandan, gazeteci tarafından dile getirilen bazı hususlar –özellikle makam aracı kullanımı gibi konular– idari anlamda değerlendirilmesi gereken, kaymakamlık ve müfettişleri ilgilendiren başlıklardır. Elbette bu konular da incelenmeli, gerektiğinde gereği yapılmalıdır. Ancak bütün bu tartışmaların, Tarım Meslek Lisesi’nin önüne geçmesine izin verilmemelidir. Bugün bu okulun asıl ihtiyacı; tartışma değil, sahiplenilmedir. Mevcut durumda pansiyonda kalan az sayıdaki öğrencinin mağdur edilmemesi büyük önem taşımaktadır. Öte yandan, pansiyonun geçici süreçte farklı şekillerde değerlendirilmesi –örneğin yaz aylarında festival, spor etkinlikleri ve dışarıdan gelen misafirler için kullanılması– Seydişehir adına akılcı bir çözüm olabilir. Bu noktada belediyenin devreye girerek yük alması ise, eleştirilmekten ziyade desteklenmesi gereken bir fedakârlıktır. Hülasa… Bu mesele, Seydişehir’de bir gerginlik konusu olmamalıdır. İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ile gazeteciler arasında oluşan bu tablo, diyalogla çözülebilecek bir meseledir. Kırmadan, dökmeden, büyütmeden… Çünkü bu şehir, enerjisini tartışmalara değil, yatırımlarını yaşatmaya harcamalıdır. Tarım Meslek Lisesi ise, bu şehrin geleceğidir. Onu yaşatmak da hepimizin ortak sorumluluğudur.